En zodoende valt deze periode weer aan.
Die periode die maar een aantal keer per jaar voorkomt. Je I-don't-give-a-f-mantel wordt door een vlaag van je weggeblazen. En daar sta je dan. Opeens worden blikken en woorden van de mensen om je heen uitvergroot en ze overheersen je. Het bepaalt je denken en doen, laten je pseudo-kritisch denken. Om uzelf te beschermen schik je je maar naar uw omgeving. Ongelofelijk fout. Jezelf niet meer.
Verloren in de put van marionetten.
Aangekleed worden hoe zij het willen.
De mantel wordt weer zichtbaar.
De omgeving verdwijnt weer.
Wanneer je weer alleen staat, besef je
zelfwaardering.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten