Voor mij een stukje kerstmis, aub.

Die twee opmerkelijke dagen van het jaar zijn weer voorbij. Ik heb het dan over kerstavond en kerstdag. Zo’n dagen, waarbij iedereen opgefokt bij elkaar zit, elkaar volpropt met eten en cadeaus. Al is deze laatste niet altijd bij iedereen van toepassing. Ik sprak in een recent verleden nog van irritante kerstlijstjes, die bij deze ook van toepassing zijn. Er zijn dus mensen die helemaal geen cadeaus geven met kerstmis. Okay, no problem. Maar om zich dan superieur te voelen tegenover degenen die er wel krijgen, hmm, wel, den boom in!
“Maar kerstmis gaat toch helemaal niet om cadeautjes!”
Hmm, in principe niet nee. Maar om wat dan wel? Mij gaan ze niet wijsmaken dat jongeren kerstmis vieren om dat Jezuske dan symbolisch is geboren in een bakske vol met stro. Die generatie is al bijna uitgestorven. Wat is er mis met elkander eens in de watten leggen? Sommige mensen zijn echt kraks in presentjes kopen. Ik bijvoorbeeld. Of dat mag ik toch van mezelf denken. Geef mij 10 euro en ik kan iets deftig kopen voor mensen die met genoeg tevreden zijn. Nu, elkander verwennen is niet hetzelfde als voor mekaar dure shit kopen. Als ik zou zitten uitpakken en opeens ligt daar zo eventjes een gsm van 200 euro voor mijn neus zou ik iets hebben van: ‘Excuseer?’ Zo materialistisch ben ik nu ook niet hoor. Naar mijn weten is de crisis nog altijd aan de gang en is iedereen zo gierig als ’t maar kan zijn. Ik ook. Maar met kerstmis, OH WEE, ’t moet duur zijn! EN VEEL! Zoiets moet toch helemaal niet. Daar dienen verjaardagen voor. Da’s persoonlijker en gerichter. Soit. Hoe doen we dat bij ons thuis? Van vader en moeder krijgen we een budget van 100 euro. Daar kiezen we cadeaus uit, of zelfs geen. De rest krijgen we als een extraatje zakgeld. Works fine with me. Met kerstdag, met de grote familie, trekken we een maand op voorhand namen. Voor die persoon koop je een cadeau rond de 10 à 15 euro. Niet erg vet nee, maar zo komen er weleens grappige situaties boven. Zoals de helft die mutsen en sjaals krijgt en er enorm tevreden mee is. Ikzelf kreeg een pakket van Rituals voor handhygiëne. Langs de ene kant grappig als subtiele hint. In mijn ogen handig, aangezien mijn handen op stage kapotgaan door al dat ontsmetten. Het is niet veel, maar ik ben er blij mee. Less is more is hier goed van toepassing. Ik heb eigenlijk nog niet gezegd waar het echt over zou gaan, kerstmis. ETEN. Natuurlijk! Bende hypocrieten! Koken voor veel mensen is veel kunnen eten, en aangezien het een feestgelegenheid is, is het ook geen boerenkost dat op tafel komt. Ach, ik geniet er van. Daar draait kerstmis om bij mij. Met de juiste personen rond mij en eten. Nog 364 dagen wachten.